گریه ی پنهان(موسیقی)

گلهای تازه-برنامه ی شماره ی ۲۷

گریه ی پنهان

آواز محمود محمودی خوانساری-در دستگاه شور

باهمکاری هنرمندان:محمودی خوانساری,حبیب الله بدیعی,منصور صارمی و جهانگیر ملک.غزل ها از علی اشتری.گوینده:فخری نیکزاد.صدابردار:محمد جهانفرد.

***

دکلمه ی فخری نیکزاد:

عمری ز سوز آتش هجران گریستم                                         تا یک شبت نشسته به دامان گریستم

از چشم دلفریب تو در هر گذرگهی                                                   پیدا عتاب دیدم و پنهان گریستم

آقایان حبیب الله بدیعی و منصور صارمی درآمد شور را آغاز می کنند.

ادامه ی دکلمه:

گه تنگدل چو غنچه نشستم میان باغ                                          گاهی چو ابر بر سر بستان گریستم

تا ننگرد سر شک مرا کس میان جمع                                       همچون بنفشه سر به گریبان گریستم

نوازندگان هنرمند چهار مضرابی را آغاز می کنند.

ادامه ی دکلمه:

دوشم حبیب و باده و گل بود و من ز شوق                              پیش رخش چو شمع شبستان گریستم

لب بر لبش نهادم و اشکم ز دیده ریخت                                            بر روی گل چو ابر بهاران گریستم

آقای بدیعی به چهار مضراب ادامه می دهد و سپس فرود می آید.

آواز محمودی خوانساری:

عمری ز سوز آتش هجران گریستم                                     (تا یک شبت نشسته)۲ به دامان گریستم

(از چشم دلفریب تو)۲ در هر گذرگهی                                               پیدا عتاب دیدم و پنهان گریستم

گه تنگدل چو غنچه نشستم میان باغ                                          گاهی چو ابر بر سر بستان گریستم

تا ننگرد سر شک مرا کس میان جمع                                       همچون بنفشه سر به گریبان گریستم

دوشم حبیب و باده و گل بود و من ز شوق                              پیش رخش چو شمع شبستان گریستم

لب بر لبش نهادم و اشکم (ز دیده ریخت)۲                                    (بر روی گل)۲ چو ابر بهاران گریستم

 دکلمه ی فخری نیکزاد:

(ای یاد او)۲ بی روی او عشقم تویی نازم تویی             ای جام می دور از رخش پیوسته دمسازم تویی

بی رویش ای صهبای من گر تو نباشی وای من                    ای خنده ی مینای من با دل هم آوازم تویی

با یاد آن جان جهان گر پر کشم تا آسمان                                 ای باده ای آرام جان پرهای پروازم تویی

تصنیف محمودی خوانساری:

(ای یاد او)۲ بی روی او عشقم تویی نازم تویی         (ای جام می دور از رخش)۲ پیوسته دمسازم تویی

بی رویش ای صهبای من گر تو نباشی وای من               ای خنده ی مینای من (با دل هم آوازم تویی)۲

با یاد آن جان جهان گر پر کشم تا آسمان                             (ای باده ای آرام جان پرهای پروازم تویی)۲

(ای ساقی عشق آفرین)۲ بر تو هزاران آفرین            تا کس که کرد آخر چنین (مست و سراندازم تویی)۲

***

گوینده ی مرد از رادیو:

برنامه ای که شنیدید گلهای تازه ی شماره ی ۲۷ بود که در شور اجرا شد.

دانلود